Marathon Peking
vader Jos in actie tijdens een van de voorbereidingswedstrijden in Appingedam
De Hartloper
Ralf van der Rijst moet zich koest houden op marathon.
De hele zomer lekker trainen voor een doel later in het jaar, net als vroeger met het schaatsen. Dan waren we ook in de zomermaanden al volop in training. Vervelend? Integendeel. Ik kan me nu al goed opladen omdat ik weet dat de marathon in Peking wacht. Ralf van der Rijst stopte in maart met schaatsen. Hij loopt de preolympische marathon op 21 oktober met het team van ex-topsporters van de Rabobank Topsportdesk. Hij debuteert op de klassieke afstand aan de zijde van zijn 59-jarige vader Jos die al een indrukwekkend marathonverleden heeft. Peking wordt zijn 105de marathon.
Meer talent
Schaatsen en hardlopen zijn nauw verweven met vader en zoon. De een, Ralf, koos uiteindelijk voor schaatsen, de ander, Jos, voor hardlopen. Ralf was op de basisschool, al lid van twee sportverenigingen in Woerden: SHV, Schaats Hardrijders Vereniging, en atletiekvereniging Clytoneus.
Ook al won hij ooit de halve marathon van Oudewater in 1.18.34, hij koos toch voor de schaatssport. Vond ik leuker en ik had er meer talent voor. De 1500 meter was zijn sterkste afstand. Met in 2003 als beste prestaties vijfde op het EK en tweede op de WK-afstanden in Berlijn achter Erben Wennemars.
Meesjouwen
Hartlopen in een echte duursport. Op de langste schaatsafstand, de 10 km, ben je binnen 14 minuten binnen. Bij marathonlopen begint het pas na 2 uur spannend te worden. Als schaatser moet je veel op kracht trainen, je moet sterker worden, je hebt veel spiermassa nodig. Lopers willen juist zo min mogelijk wegen; ze moeten al die kilo’s maar meesjouwen.
Ik vind het erg leuk om voor een andere uitdaging te trainen. Vroeger moest ik overal op letten. Mijn lichaam goed verzorgen, veel trainen ook veel rust nemen. Nu ben ik lekker aan het werk, train twee of drie keer per week serieus en drink af en toe een biertje. Ik merk dat ik enthousiast en fanatiek ben. Dat is mijn kracht maar er schuilt ook het gevaar in dat ik teveel ga lopen. Moet ik niet doen want lopen is een blessuregevoelige sport. Als ik twee dagen achtereen hardloopt, begint mijn lichaam tegen te sputteren. Mijn achillespezen beginnen te kraken. Ik ga mijn enkels voelen en ook onder de voet ben ik dan niet pijnvrij. Mijn kuiten gaan behoorlijk zeer doen.
Concentratie
Krachttraining doe ik al helemaal niet meer. Daar ging ik slechter door lopen. Het gevoel dat mijn benen helemaal vol lopen zoals met schaatsen heb ik met lopen nog niet gehad. Een prettig verschil met schaatsen is dat je met lopen goed de tijd hebt om na te denken. Met schaatsen mag je geen seconde afgeleid zijn. Het is een en al concentratie; het gaat letterlijk om honderdsten van seconde. Lange duurlopen zijn heel ontspannen. De boog staat dan niet strak gespannen. Op zijn favoriete schaatsafstand, de 1.500 meter, reed hij altijd volle bak. Hij beseft dat hij zich op de marathon koest moet houden. Met 1.18 op de halve moet 2.50 op de marathon mogelijk zijn. Maar dat durf ik eigenlijk nog niet echt hardop te zeggen. Want ik weet dat ik iemand van relatief korte afstanden ben. Als ik de halve marathon voluit loop, begin ik op de laatste 4 kilometer behoorlijk te kraken.
De volkskrant
Maandag 22 oktober 2007
Interview Ralf van der Rijst
‘Ze zijn in Peking goed bezig voor volgend jaar’
Amsterdam
Een aantal voormalige topsporters, onder wie oud-schaatser Ralf van der Rijst, liep zondag een verkenningsmarathon op het olympisch parcours in Peking.
Ralf, hoe is het gegaan?
Erg goed. Dit was mijn eerste marathon. Dan is 2 uur en 46 minuten een prima tijd.
Als schaatser was je gewend om schema’s te rijden. Wat had je je nu voorgenomen?
2.48. Dan moet je een kilometer in 4 minuten afleggen. Ik ben begonnen met 3 minuut en 55 seconden, soms 3.50. zodat je een beetje speling hebt. De laatste kilometers liep ik rond de 4.05. Zo win je wat tijd in het begin en verlies je iets op het eind.
Last gehad van vervuilde lucht?
Je weet niet goed wat je kunt verwachten, hoe het parcours is, of er smog is, hoe warm het is. Maar alles is supergoed geregeld. Het hele traject was tevoren besproeid, 42 kilometer lang. Zaterdag was de lucht nog buitengewoon vochtig. Nu niet. En er was geen smog of zo. Ze zijn hier goed bezig voor volgend jaar.
Een mooi parcours?
Heel mooi. We zouden starten op het Plein van de Hemelse Vrede, maar vanwege een congres van de communistische partij kon dat niet doorgaan. Nu waren start en finish in het stadion waar de voetbalwedstrijden worden gespeeld. Je loopt de laatste 10 kilometer langs allerlei accommodaties die volgend jaar worden gebruikt. Het zwemstadion is een mooi gebouw. Je bent onderweg aan het genieten hoewel je zere benen hebt.
Hoe waren de weersomstandigheden?
Zonnig, strakblauwe lucht, 15 graden, vrijwel geen luchtvochtigheid. Voor mij ideaal weer om te lopen. Je moet wel zorgen dat je onderweg genoeg drinkt. Omdat het zonnig is, moet je vaak water over je hoofd gooien. Als je daar rekening mee houdt, hoeft er niks fout te gaan. Maar het is nu oktober. Eind augustus volgend jaar zal het 20 graden warmer zijn dan nu. Ik vrees dat de marathonlopers het dan een stuk zwaarder krijgen.
Moeilijke momenten gehad onderweg?
Nee. Gelukkig was er voor de Nederlandse ploeg na 23 km iets geregeld om te kunnen eten. In de drukte voor de start had ik mijn energiereep verloren. Ik heb 2 bananen aangepakt. Daar was ik ontzettend blij mee. Die hebben me gered, als het ware.
Nog iets gemerkt van protesten tegen de Spelen?
Helemaal niet. Het publiek reageerde enorm enthousiast. Nee, geen negatieve geluiden. Gelukkig maar. Sport moet een feest zijn. Daar hoort geen politiek bij, vind ik.
Hoe heb je je voorbereid?
Als schaatser was ik gewend explosief te zijn. Dit is totaal anders. Maar het kwam me wel goed uit. Ik ben gestopt met topsport en dan moet je op een bepaalde manier afbouwen. Ik liep vier keer per week. Het begon op topsport te lijken. Dit is een goede manier van aftrainen en een gezellige ook.
Ga je nu meer marathons lopen?
Ik was van plan misschien in Rotterdam mee te doen. De verwachting was dat we hier veel problemen zouden tegenkomen, met smog en zo, en vanwege de omstandigheden op een slechte tijd zouden uitkomen. Maar eigenlijk vind ik mijn tijd wel snel genoeg. Nu, een uurtje nadat ik ben gefinisht zeg ik, nou Rotterdam, ik weet het nog niet.
Heb je nog tips voor de olympische marathonlopers volgende jaar?
Goed voorbereiden op smog en warmte. Vroeg in Peking zijn. En, laat je niet bang maken door de media vanwege de negatieve verhalen. Want het viel allemaal reuze mee.
Peter Bruin
De marathon van Peking zit er op, wat een belevenis!
Op donderdag 18 oktober zijn we aangekomen in Peking. 's Middags hebben we het Plein van de Hemelse Vrede bezocht. Het plein is 880 meter lang en 500 meter breed. Wat mij daar direct opviel was de enorme aanwezigheid van politie en bewaking. De gids legde ons uit dat iedereen die geen werk kan vinden aan de slag kan bij de overheid. Zo heb je bijvoorbeeld bij een grote vlag op het plein 2 bewakers staan. Maar ook de 2 bewakers werden bewaakt... In Nederland zijn we zo gewend aan het efficient omgaan met mankracht. In Peking lijkt het wel of ze gewoon zoveel mogelijk medewerkers in willen zetten.
Dezelfde dag zijn we ook nog naar de Verboden Stad geweest. Het is goed om dit eens gezien te hebben, maar mede door de vermoeiende reis verlangden we allemaal naar onze hotelkamer.
Het hotel was een nieuw, voor de Spelen van volgend jaar gebouwd 5 sterren hotel. Wat een luxe zeg, als schaatser heb ik aardig wat hotels gezien, maar dit overtrof alles. Ook hier viel de personele bezetting op. Zelfs op het toilet
stond er iemand handdoeken aan te reiken, de hele dag door...
Vrijdag zijn we naar de Chinese Muur geweest. We zijn met een skilift naar de top van een berg gegaan. Daar vertelde de gids ons dat de 6200 kilometer lange muur gebouwd was om vijanden buiten China te houden. Tijdens de bouw zijn er
duizenden doden gevallen, waarvan er velen gewoon in de muur zijn ingemetseld. Er wordt gezegd dat er een dode per kilometer gevallen is, wat de slechte arbeidsomstandigheden nog maar eens benadrukt. Ook hier viel de "opdracht is opdracht" mentaliteit op. Welke vijand zou zich immers tegen laten houden door een muur, als net een 2000 meter hoge berg bedwongen is?
Zaterdag zijn we met z'n allen, met 6 bussen, naar een groot plein gegaan. Daar werden verschillende Tai Chi lessen gegeven, en yoga oefeningen gedaan. Ook zijn we met de bus over het parcours gereden. Wat een stof, en wat een smog! Door de voorbereidingen op de Spelen van volgend jaar wordt er overal gebouwd, en dat is goed te merken in de stad.
Zondagochtend vroeg bleek dat de Chinezen het stofprobleem opgelost hadden. De volledige parcourslengte was natgespoten, zodat er bijna geen stof meer was. Hiervoor zijn vele militairen ingezet, die een nacht hard gewerkt hebben. Ook het smog probleem is door de vroege starttijd omzeild.
Als je je voorbereid op een marathon, dan stel je jezelf een doel. Mijn doel was tijd te lopen rond of net onder de 3 uur. En dat is gelukt! 2 uur 46.
Door mijn schaatsverleden en de voorbereiding afgelopen maanden weet ik hoe belangrijk een goed opgebouwde race is. Je zal een marathon gedoseerd moeten lopen,
en dat is het beste te realiseren door goed naar de klok te kijken. Als je 4 minuten per kilometer loopt, kom je uit op een tijd van 2 uur 48. Ik stelde mij in om de eerste kilometers iets boven deze tijd te lopen, en daarna te kijken wat mogelijk was. Ik zou dan wat tijd mogen verliezen zonder dat het doel, de 3 uur, direct in gevaar zou komen. Met deze tijd in mijn achterhoofd ging ik van start.
Ik zag al snel dat ik elke keer net onder de 4 minuten kon lopen, zodat ik na 35 kilometer 2,5 minuut voorsprong had op het schema van 2 uur 48. De laatste kilometers moest ik elke keer wat inleveren op het schema
Op 36 kilometer werd ik ingehaald door Marco Koers. Ik kon 2 kilometer volgen, maar daarna ging het net te hard. Om te voorkomen dat ik in de laatste kilometers veel tijd verlies met kramp, heb ik
er voor gekozen mijn eigen tempo te blijven lopen.
Simon Vroemen liep een supertijd van 2 uur 23. Hij heeft de marathon met een zogenaamde negative split gelopen. De eerste halve marathon in 1 uur 13, de tweede halve in 1 uur 10.
Mijn opbouw was 1 uur 23 minuten en 30 seconden op de eerste halve, en 1 uur 24 minuten en 30 seconden op de tweede halve. Een andere opbouw, maar wel lekker vlak.
Mijn vader liep in Peking ook een marathon. Niet zijn eerste zoals ik, maar zijn 105ste! Je kan dus zeggen dat hij enige ervaring heeft. Dit heeft mij in de aanloop naar mijn eerste marathon goed geholpen,
we hebben samen aardig wat trainingskilometers gemaakt.
Door een enkelblessure heeft mijn vader flink wat trainingsachterstand opgelopen. Hij had zijn doel bijgesteld naar 3 uur 30, wat neerkomt op 5 minuten per kilometer.
Na 19 kilometer trapte een medeloper hem op de hak, waardoor hij ten val kwam. Dit leverde een aantal schaafwonden op, wat er in combinatie met een bezweet lichaam nogal bloederig uitziet.
Nadat hij overeind geholpen was heeft hij op het 23 kilometer punt ongeveer 8 minuten bij een EHBO post gezeten, die de schaafwonden hebben verzorgd en wat noodverbandjes hebben aangelegd.
Na 8 minuten is hij weer verder gelopen, en na een inhaalrace voegde hij zich op het 38 kilometer punt weer bij de groep waar onder andere Gerda Verburg in liep, en heeft hij de marathon met de groep gezamelijk
uitgelopen. Zijn eindtijd, 3 uur 28 is een superprestatie!
De organisatie is voorbeeldig. Duidelijk een voorbereiding op de Spelen van volgend jaar. Elke 2,5 kilometer was er een drinkpost. Niet een kraampje met wat bekertjes, maar 10 grote kramen achter elkaar, echt perfect georganiseerd.
Ook op het parcours wordt veel aandacht aan veiligheid besteed. Om de 100 meter staat er een agent, of parcoursbewaker, met zijn rug naar de lopers, het publiek in de gaten te houden. Het wordt nog net toegestaan als er een bidon aangegeven wordt,
maar als iemand zonder startnummer zich op het parcours probeert te begeven, dan wordt die direct verwijderd. Wat helemaal raar was, was dat de 100 meter erg letterlijk werd genomen. Ook in tunnels stonden om de 100 meter
bewakers, met hun gezicht naar de muur. Wat ze daar doen, geen idee, maar dicipline hebben ze wel, want ze staan strak in de houding 5 uur lang naar een muur te kijken...
Doordat ik om kwart voor elf over de finish kwam, heb ik weinig last gehad van de warmte. De lopers zoals bijvoorbeeld Humberto Tan hebben veel meer last gehad. Het laatste stuk is een stuk zonder schaduw, en na twaalven werd het daar snel warmer.
Al met al een geweldige eerste ervaring met de marathon, en het is zeker niet mijn laatste!
Marathonlopers halen het allemaal
"Fantastisch, jullie zijn echte kanjers", sprak NOC*NSF-voorzitter Erica Terpstra bij het afsluitende diner van de Olympic Marathon Experience. Met die woorden zei ze niets te veel, want de complete Nederlandse delegatie, inclusief vijftig mensen die namens Rabobank Private Banking liepen, haalden de finish. De snelste Nederlander was ook een Rabo-loper; debutant Simon Vroemen (foto) liep een ongekend snelle tijd, 2 uur en 23 minuten. Dat is slechts iets minder dan twintig minuten langzamer dan het wereldrecord dat Haile Gebrselassie vorige maand in Berlijn liep.
"Superknap van Simon", zei collega Ralf van der Rijst. Maar de oud-schaatser debuteerde eveneens met een heel sterke tijd (2:46). "Ik moet ook zeggen dat het hartstikke goed gegaan is, boven verwachting zelfs. Ik ben immers nou niet bepaald gebouwd om te lopen." Hij had zich gericht op een tijd van 2:48. "Na 35 kilometer merkte ik dat ik twee minuten voorliep op mijn schema. Ik heb van die voorsprong consolideren een nieuw doel gemaakt en dat lukte."
Blijer dan ik
Zijn vader Jos kende nogal wat malheur tijdens zijn 105de marathon. Hij kwam door een mededeelnemer ten val en liep schaafwonden op aan handen en benen. Een tussenstop bij een EHBO-post van acht minuten zorgde er niet voor dat Van der Rijst senior zijn doelstelling niet haalde. Sterker nog, 3:30 werd 3:27. "Hij was nog blijer dan ik. Logisch, want zijn prestatie is helemaal boven verwachting", zei Ralf die het toch wel een zware 'expeditie' vond. "Maar het is wel leuk om gedaan te hebben."
Dennis Rijnbeek had enkele uren na de marathon vooral last van spierpijn in zijn bovenbenen. "Ik ben natuurlijk ook best een beetje moe, maar dat is niet heel erg. Dat komt doordat ik niet ben ingestort. De eerste 35 kilometer gingen heel lekker, van 35 tot 40 werd het iets zwaarder, maar kon ik mijn tempo wel goed volhouden. Toen heb ik heel veel mensen gepasseerd. De laatste twee kilometer waren heel erg zwaar, heb ik ook verval gekend qua snelheid. Minimaal, maar toch. Al met al ben ik dik tevreden. Ik wilde 3:30 lopen, het werd 3:30:58."
Geen moment in moeilijkheden
Marcel Wouda had een kwartiertje meer tijd nodig dan Rijnbeek. "Ik kwam vrij fit over de finish. Helaas had ik last van mijn buik, waardoor ik onderweg enkele keren naar het toilet moest. Haal ik die tijd eraf, dan kom ik op een tijd van 3:36. Dat scheelt toch niet veel ten opzichte van mijn streeftijd 3:30. Dan kun je toch merken dat je goed getraind hebt. Ik ben geen moment in moeilijkheden gekomen. Je verwacht dat natuurlijk wel, maar grappig genoeg is het er dus niet gekomen."
De oud-zwemmer had van de hele trip genoten. "Met 250 Nederlanders in het buitenland bouw je toch een prachtig saamhorigheidsgevoel op. En we hebben heel leuke excursies gemaakt. Het was een schitterende experience die ik niet had willen missen."
Overige tijden oud-topsporters: Rob Barel 2:48, Stephan Veen 4:00, Jessica Gal 4:12.
‘Plumpudding' lijdt in Peking
Door PIM SEDEE
ROTTERDAM/PEKING - Simon Vroemen nam vorig jaar afscheid als professioneel atleet. Dat is zonde. Zeker als je zijn eindtijd in zijn debuutmarathon in ogenschouw neemt.
Marcel Wouda is hier nog blij. FOTO RONALD HOOGENDOORN
De voormalige steeple-chaseloper deed slechts 2 uur, 23 minuten en 40 seconden over zijn tocht in China.
,,En ik kan zeker sneller,’’ zei hij na afloop. ,,Ik ben te voorzichtig begonnen en merkte dat halverwege. Toen ben ik gaan versnellen. Het is jammer dat ik niet rapper van start ben gegaan, maar verder was het een mooie trip.’’
Vroemen haalde zondag van het tiental oud-topsporters als eerste de eindstreep in de Chinese hoofdstad. Anderen imponeerden ook met snelle tijden.
Zoals oud-schaatser Ralf van der Rijst (2.46.22) en Marco Koers (2.45). ,,Ik ben heel blij, heb mijn race goed ingedeeld,’’ sprak die andere gestopte atleet. ,,Ik was vooraf bang voor veel stof op de straten. Gelukkig waren alle wegen kort voor de marathon natgespoten. Dus daar hadden we geen last van.’’
En Van der Rijst: ,,Ik was vooraf gewaarschuwd voor smog en hitte, maar het viel mee. Mijn vader had het helaas wat zwaarder. Die liep zijn 105de marathon en moest naar een EHBO-post, omdat een Chinees op zijn hak had getrapt.
,,Ze wilden dat hij naar het ziekenhuis ging, maar hij weigerde en heeft de marathon alsnog uitgelopen. Hij kwam trouwens gelijk met minister Verburg over de finish.’’
Koers had, zo benadrukte hij, wél last van ‘klemmen op de benen’. Oftewel: hevige spierpijn. Zijn klachten stelden weinig voor in vergelijking met de pijn die Bas van de Goor voelde tijdens de laatste kilometers van zijn marathon.
,,Het was zwoegen, buffelen, heel zwaar,’’ zei de gewezen volleyballer. ,,Het ging lang uitstekend. Ik vond het vooral grappig dat ik met kop en schouders boven die Chinezen uitstak. Op een gegeven moment was het op.’’
Van de Goor kwam als laatste van de oud-topsporters binnen. Zijn tijd: 4.20.53. ,,Je kunt zeggen dat ik de beste prestatie heb geleverd,’’ zei hij lachend. ,,Ik heb immers het langst gelopen. Bovendien heb ik een persoonlijk record neergezet. Mijn vorige en eerste marathon was in New York. Daar deed ik er vijf minuten langer over.’’
Niet alleen Van de Goor beleefde een zware dag in Peking. Ook oud-zwemmer Marcel Wouda had het moeilijk. Hij had last van zijn maag.
,,Het viel in principe honderd procent mee,’’ aldus Wouda. ,,Mijn darmen lieten me helaas in de steek.’’
Hij had een sportgel genuttigd en kreeg erna last. ,,Ik ben tijdens mijn tocht drie keer naar de wc gegaan, daarom was mijn tijd wat trager.’’
Stephan Veen had het van het stel het zwaarst. Hij kreeg vijf weken voor de marathon last van zijn voet, vanwege zijn oude schoeisel. Zijn voorbereiding raakte ernstig verstoord. Toch ging de hockeylegende naar Peking.
Daar kwam hij zichzelf meermalen tegen. ,,Na 30 kilometer ben ik compleet gecrasht,’’ aldus Veen. ,,Ik had lucht over, maar mijn tenen wilden niet meer. Ik zakte als een plumpudding in elkaar. Gelukkig stond mijn vrouw Suzan op het 38 kilometerpunt langs de lijn. Zij heeft mij aangemoedigd en de impuls gegeven die ik nodig had.’’
Veen kwam uit op een tijd van 4.00.21. Als hij die blessure niet had gekregen, was hij ongetwijfeld sneller geweest. ,,Ik ben allang blij dat ik de finish heb gehaald. Het was een ware veldslag voor me. Op een gegeven moment kreeg ik kramp na elke 500 meter lopen.’’
Een half jaar terug sloten tien oud-topsporters zich aan bij een project van NOC*NSF, genaamd BOME (Beijing Olympic Marathon Experience). In deze krant vertelden ze elke week beurtelings over hun voorbereidingen op de marathon van Peking.
Omdat Erik Dekker zich afmeldde, voegde Jessica Gal zich kort voor de marathon bij de groep. De voormalige judoka vond de tocht van ruim 42 kilometer een ‘heftige ervaring’. Ondanks haar korte voorbereiding was ze tevreden over het verloop van haar marathon.
,,Ik wilde de streep halen, dat is gelukt,’’ aldus Gal. ,,Het was niet eens zo zwaar. Ik wil wél een tweede keer een marathon lopen. Want mijn tijd (4.15) is voor verbetering vatbaar.’’
De oudste van het gezelschap, triatleet Rob Barel, was tevreden met zijn prestatie. Hij moest slechts drie oud-topsporters voor laten gaan. De kleine Barel, volgens Veen ‘de enige Nederlander die niet met kop en schouders boven de Chinese deelnemers uitstak’, genoot van zijn marathon.
Hij had een camera bij zich, maakte tijdens het rennen foto’s en deed veel indrukken op. ,,Als ik een foto wilde maken, begonnen alle Chinezen te juichen. Het wemelde verder van de militairen en politieagenten die met hun rug naar de lopers stonden en de rust bewaarden.
,,We liepen over lange, rechte wegen langs moderne gebouwen. Peking vind ik geen hele mooie stad. Veel gebouwen die voor de Spelen moeten worden gerealiseerd, zijn ook nog lang niet af.’’
Barel was vooral te spreken over de sfeer tussen de oud-topsporters. ,,Het was ontzettend gezellig. Sport verbroedert. Dat is hier in Peking weer gebleken.’’
